Op 8 juni was het weer zover: de jaarlijkse boottocht van M25 en het Straatpastoraat. Om 10.00 stroomde de Haven langzaam maar zeker vol met onze contacten van het Sociaal Pension, de Nieuwe Energie, het Maansteenpad, inloophuis Lumen, de Bakkerij, de maandelijkse kerkdienst en andere belangstellenden. Met bijna 70 zielen aan boord vertrok de Triton om 11.00 uur vanuit Leiden richting de Kaag.

Na het vertrek kreeg iedereen een drankje en vulde geroezemoes van gezellige gesprekken de boot. Toen we de stad achter ons lieten en door het Hollandse landschap voeren, stelde Faridah voor een optreden te geven: een Perzische dans. Ademloos keken we naar deze spontane show. Een paar mensen durfden zelf mee te dansen met Faridah.

Kort daarna was het tijd voor de lunch: een kop soep, twee broodjes en een kroket. Even werd het heel stil op de boot. Een teken dat iedereen aan het genieten was van al dat heerlijks.

Vervolgens deelden de jongeren van M25 bingokaarten uit. Geen gewone bingo met getallen, maar een bingokaart met antwoorden op de vragen die de jongeren stelden. “Wat is het grootste orgaan van de mens?” En: “Wat is de hoofdstad van Parijs?” Al gauw hoorden we “Bingo!”. Jordy sleepte de eerste prijs binnen: een reep chocolade. En warempel, kort daarna had hij nog een keer prijs. Hij had het geluk aan zijn kant met de bingo. Nadat een aantal anderen nog in de prijzen waren gevallen, kreeg Faridah de microfoon om een lied in het Farsi te zingen. De andere bootgangers klapten mee. Zo maakten we er samen een feestje van.

Tegen tweeën kwam de stad weer in zicht. Na een aantal grote applauzen voor de jongeren van M25 en kapitein Diederik en zijn crew ging iedereen vrolijk en voldaan van boord. We kijken terug op een heerlijke boottocht. Er is gedronken en gegeten, gelachen en gepraat. De weergoden waren ons goed gezind. De hele tocht is het droog gebleven, met een klein zonnetje en prachtige Hollandse luchten.

Een keer per maand plaatsen we op onze website de rubriek ‘Van de straat’: verhalen en anekdotes uit het straatpastoraat. Deze zijn allemaal terug te vinden in de jaarverslagen van de afgelopen jaren.

Op Eerste Paasdag hadden de meeste jongeren plannen met hun familie, behalve drie van hen. Ik stelde voor om uit eten te gaan, dat leek ze een heel goed idee. Ze mochten zelf uitkiezen waar. Daar hoefden ze niet al te lang over na te denken: “De all-you-can-eat in Leiderdorp!”

Daar aangekomen kozen we een tafeltje uit. Aan een lange tafel voor ons zat een grote Nederlandse familie te eten. Opa in het midden, zijn kinderen eromheen en aan de buitenkant een elftal kleinkinderen. “Zo ziet het er denk ik uit als je met je familie uit eten gaat,” zei een van de jongens. “Ja, ik denk het. Ik zou het niet weten, ik heb helemaal geen familie,” antwoordde een ander.

Een keer per maand plaatsen we op onze website de rubriek ‘Van de straat’: verhalen en anekdotes uit het straatpastoraat. Deze zijn allemaal terug te vinden in de jaarverslagen van de afgelopen jaren.

Na het overlijden van een bewoner van het Sociaal Pension spreek ik met een paar bewoners over de overledene. Ik vraag aan hen of ze naar de uitvaart zullen gaan. Een vrouw vertelt dat ze de overledene niet zo goed kende en dus niet zal gaan. Ze vraagt aan mij of ik wel zal gaan. Ik antwoord dat ik ga en dat ik mijn best doe om naar alle uitvaarten van mensen uit de daklozenopvangen en andere bekenden van het Straatpastoraat te gaan. Ze antwoordt: “Oh, dan weet ik dat er tenminste iemand op mijn uitvaart komt.”