Mede dank zij het zeer koude weer is het erg druk in de dag- en nacht opvang “De Nieuwe Energie”. Ik zie veel nieuwe gezichten. Hopelijk krijgt voor een aantal van deze mensen Pasen ook een persoonlijke betekenis en komt voor hen de overgang van duisternis naar licht spoedig in zicht. Ik sprak een paar mensen die echt het gevoel hebben er helemaal alleen voor te staan. Iemand uit Nigeria miste zijn familie heel erg en verwonderde zich er over dat de mensen in Nederland zo weinig naar elkaar omzien en allerlei zorg uitbesteden aan instanties. Hij heeft een baan, maar het vergt een uiterste inspanning om het werk vanuit zijn situatie vol te houden.
Hoog tijd voor een update
Het is alweer een lange tijd geleden dat ik voor het laatst iets op mijn blog geschreven heb.Het is dus de hoogste tijd voor een update.de donkere winter maanden zijn altijd dat moeilijk voor de doelgroep. Dat is niet veranderd in het afgelopen jaar. Nog steeds voelen veel mensen zich dan extra eenzaam en men is blij met extra aandacht. Helaas liet het winterprotocol van de nachtopvang van Stichting “De Binnenvest” op zich wachten want de maanden november en december waren niet koud genoeg. Er moesten dus vrij vaak mensen een slaapplaats zoeken ergens op een beschut plekje. Sommigen zochten beschutting onder het dekzeil van een van de vele plezierboten die Leiden rijk is, anderen maakten gebruik van een tuinhuisje op een volkstuin, maar er werd ook geslapen in parkeergarages of in min of meer overdekte gangetjes.
Good Bye Leiden
Met deze woorden nam een jonge Ier afscheid van Leiden en ging hij samen met de straatpastor op weg naar Schiphol. Hij kon eindelijk naar huis in Engeland.Dit was de goede afloop van een bang avontuur, zegt straatpastor Paul Brommet. Stephen zwierf al twee weken door Leiden, toen hij door een “nice lady” werd gevonden en die hem meenam naar het diaconaal centrum “De Bakkerij”. Daar deed hij in tranen zijn verhaal. Stephen die uit Ierland komt woonde samen met zijn vader in Londen.
Twee jaar geleden sloeg het noodlot toe toen zijn vader bij een roofoverval werd doodgeschoten. De jonge Stephen, die nauwelijks kan lezen en schrijven, raakte de weg kwijt. Hij begon met veel te drinken en te blowen. Ongeveer acht maanden geleden besloot hij dat leven te verlaten. Met een paar vage vrienden ging hij mee naar het vasteland van Europa om te proberen ergens aan de kost te komen. Uiteindelijk kwam het groepje in Duitsland terecht, waar de problemen begonnen. Stephen bleek voor de rest van het groepje niet meer van nut en werd daarom in de steek gelaten. Hij verloor zijn paspoort en kort daarna ook zijn rijbewijs. Via het consulaat in Duitsland probeerde hij weer terug te gaan. Het plan was dat hij samen met een paar landgenoten via Nederland naar zijn woonplaats Londen zou teruggaan. Eenmaal in Nederland aangekomen werd hij andermaal in de steek gelaten.